Maigret En De Wijnhandelaar by Georges Simenon

Author:Georges Simenon
Language: nld
Format: mobi
Published: 2010-09-12T22:00:00+00:00

5

Ze gingen niet naar de bioscoop zoals Maigret de vorige dag van plan geweest was. De regen viel in stromen neer, kletterde op het asfalt en er liep praktisch geen mens op de trottoirs van de Boulevard Richard-Lenoir. Alleen tegen de tijd dat de mis begon, zag je enkele donkere gedaanten met een paraplu dicht langs de muren voortschuifelen en na tien uur 's morgens begon het te waaien met hevige rukwinden.

Omstreeks diezelfde tijd kwam de commissaris er pas toe zich aan te kleden, wat hem zelden gebeurde. Tot dat moment had hij een beetje door het huis gelopen in zijn pyjama en kamerjas. Hij had weer verhoging, niet veel, 37,6deg, maar dat was toch genoeg om hem zich slap en loom te doen voelen. Zijn vrouw profiteerde daarvan om hem te vertroetelen en iedere keer als ze hem iets bracht of aangaf, bromde hij voor de vorm iets bij wijze van protest.

-Wat eten we straks?

-Ik heb een mooi stuk rosbief, met bleekselderie en puree.

Net als toen hij kind was. Dan aten ze 's zondags ook altijd rosbief, die voor hem heel gaar moest zijn. In de loop van de dag waren er zo verscheidene dingen die hem aan zijn jeugd deden denken. Ze bleven de hele dag samen thuis, in hun warme, gezellige appartement en zagen buiten de regen stromen. Tegen twaalven zei Maigret, aarzelend:

-Ik geloof dat ik maar eens een aperitief moest nemen . Een glaasje pruimenjenever .

Ze protesteerde niet en hij deed het dressoir open. Hij had de keus tussen pruimenjenever en frambozenbrandewijn. Die kwamen allebei van zijn schoonzuster in de Elzas. De frambozenbrandewijn was geuriger en een klein slokje ervan was, als men het een ogenblik in de mond hield, voldoende om nog een half uur de smaak te blijven proeven.

-Wil jij ook niet een drupje?

-Nee. Je weet wel dat ik daar slaperig van word. Hij snoof met welbehagen de lekkere geuren op die uit de keuken kwamen en die hij ondanks zijn verkoudheid bijna even goed kon ruiken als anders, en bladerde de weekbladen door, die door de week bleven liggen omdat hij daar dan de tijd niet voor had.

-Het is vreemd om te constateren dat allerlei regels en normen waar wij aan gewend zijn, in bepaalde kringen niet meer bestaan .

Ze vroeg hem niet waar dat op sloeg. Hij bleef ondanks alles, of hij het wilde of niet, bezig met de zaak Chabut en het gebeurde nog een paar keer dat hij zoiets voor zich uit zei, iets wat daar betrekking op had.

-Als er een goede honderd mensen zijn, die allemaal in meerdere of mindere mate de neiging voelen een bepaalde persoon te vermoorden . Wie was toch dat kleine, kreupele mannetje, dat iedere keer zo handig in de menigte wist te verdwijnen? En hoe kwam het dat hij bijna steeds, als eerste, op de plaatsen was waar Maigret heen ging? Hij deed een dutje, in zijn fauteuil. Toen hij zijn ogen opsloeg, zat zijn vrouw te naaien, want ze kon onmogelijk met haar handen stil zitten.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.